In Julius Caesar (Akt I, Scène 2) twisten Brutus en Cassius over Caesars moord.
Cassius argumenteert: Caesars ambitie bedreigt de Republiek; appellleert aan Brutus' eer, plicht, en vrees voor tirannie.
Brutus weerstaat: Houdt van Caesar persoonlijk; ziet doden als verraad.
Keerpunt: Cassius manipuleert Brutus' republikeinse idealen en angsten, winnend hem over. Dit cruciale argument zet de conspiracie in gang, verkennend loyaliteit vs. plicht, eer vs. pragmatisme.