Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Antigone's dood: waarom zelfmoord in het graf alles verandert

voor de laatste scènes – een off-stage daad gerapporteerd door een boodschapper die het zwaartepunt van de tragedie verschuift van haar martelaarschap naar Creon's ondergang.

De werkelijke volgorde

  1. Creon veroordeelt Antigone tot levend begraven (Scène 4).
  2. Teiresias waarschuwt Creon; hij berouwt en gaat haar vrijlaten (Scène 5).
  3. Een boodschapper rapporteert: Antigone heeft zich opgehangen met haar sluier; Haemon, haar lijk vindend, doodt zichzelf naast haar.
  4. Eurydice, Creons vrouw, hoort van haar zoons dood en doodt zichzelf op toneel.
  5. Creon treedt binnen met Haemons lijk – de laatste afbeelding van een heerser gereduceerd tot puin.

Waarom Antigone zelfmoord kiest

Dramaturgische structuur: De kantel

Antigone verdwijnt op regel 882 van ongeveer 1.350. Het stuk gaat nog bijna 500 regels door zonder haar titulaire personage. De focus verschuift beslissend: van Antigone's martelaarschap naar Creons anagnorisis (herkenning), de dubbele zelfmoord van Haemon en Eurydice, en Creons utter verwoesting. Sophocles volgt de Griekse conventie – geweld vindt off-stage plaats, verteld door een boodschapper – maar gebruikt die conventie om het emotionele epicentrum van de tragedie te verplaatsen.

De overlevende puin

Ze sterft in het midden; het stuk eindigt met de overlevende puin. Deze structurele keuze maakt Antigone evenzeer een tragedie van de staat – en van de man die het belichaamt – als van de jonge vrouw die het teistert.

Drama

Related Categories