Kenmerken van Wraaktragedie: van Kyd tot Webster
Wraaktragedie (Kyd, Shakespeare, Webster, Tourneur, ca. 1580–1640) kenmerken:
- Wraakprotaganist: Gewrongen (of ziet zich gewrongen), geobsedeerd met wraak.
- Geest / Katalysator: Supernatuurlijke eis (Oude Hamlet, Andrea's geest).
- Machiavellistische Schurk: Listige antagonist (Claudius, Lorenzo, Hertog).
- Gesimuleerde Waanzin: Wraakzoeker doet alsof gek (Hamlet, Hieronimo).
- Toneelstuk-in-Toneelstuk: Val voor geweten (Mousetrap, Soliman and Perseda).
- Escalerend Geweld: Lijktellen stijgt; onschuldigen sterven (Ophelia, Polonius, Isabella).
- Morele Corruptie: Wraakzoeker wordt spiegel van schurk.
- Catastrofale Finale: Toneel vol lichamen; orde hersteld door buitenstaander (Fortinbras).
- Monologen: Innerlijkheid blootgelegd (Hamlet's "Zijn of niet zijn," Vindice's schedel).
- Seneca Elementen: Stoïsche retorica, supernatuurlijk, bloed, lot.
Canonische Voorbeelden
- The Spanish Tragedy (Kyd) – oer-tekst.
- Hamlet (Shakespeare) – filosofische piek.
- The Revenger's Tragedy (Tourneur/Middleton) – satirische overdaad.
- The Duchess of Malfi (Webster) – vrouwelijke tragedie.
- Titus Andronicus (Shakespeare) – proto-wraak.
Genre nam af na 1642; echoes in thriller, noir, western.