Victoriaanse (1837–1901) meningen over misdaad werden gevormd diepe sociale, economische en culturele verschuivingen. Houdingen varieerden aanzienlijk per klasse en evolueerden over de eeuw.
Misdaad werd breed gezien als morele tekortkoming — gevolg van individuele zonde en zwak karakter. De "criminële klassen" werden als inherent verdoofd beschouwd, wat harde straf rechtvaardigde om goddelijke en sociale orde te handhaven.
Nuchterheid, raggen scholen en gevangenishervorming (bijv. Elizabeth Fry) aan de wortel: armoede, onwetendheid, alcohol. Verschoven focus van zuivere straf naar reclassering.
Overbevolkte steden, werkloosheid en armoede dreven criminaliteit op. Leidde tot professionele politie (Metropolitan Police Act 1829) en nadruk op afschrikking.
Penny dreadfuls, vliegbladen en kranten (bijv. The Illustrated Police News) sensationaliseerden misdaad, schurden publieke angst en morele paniek aan.
Aan het einde van de eeuw ontstaat een genuanceerder beeld: misdaad als maatschappelijk probleem dat structurele oplossingen vereist, niet alleen morele veroordeling.