Shakespeares Gebruik van "Bawdy": Seksueel Humor in Vroegmoderne Komedie
In Shakespeares werk betekent "bawdy" "losbandig," "obscene," of "onschikkelijk" - het verwijst naar seksueel humor, dubbele betekenissen en scatologische grappen. Toch was het culturele gewicht significant verschillend van vandaag:
- Komedieconventie: Losbandig woordspel was een standaard, verwacht element van komedie, niet noodzakelijk schokkend of taboe.
- Klasoverstijgend: Het verscheen in dialogen voor personages uit alle sociale straten - van edelen tot narren - wat een bredere culturele tolerantie voor aardse humor weerspiegelt.
- Satirische Functie: Shakespeare gebruikte vaak losbandige grapjes om voorbijgaan te ondermijnen, hypocrisie te blootleggen of karakter te onthullen (bijv. Mercutio's onophoudelijke seksuele aanspelingen maskeren diepere cynisme).
- Minder Offensief Gewicht: In vroegmodern Engeland droeg dergelijke taal minder morele stigma dan in later Victoriaanse of moderne contexten; het was onderdeel van de robuuste, retorische textuur van alledaagse taal en populair vermaak.
Deze context begrijpen voorkomt het mislezen van Shakespeares losbandigheid als puur "vuile grapjes" - het is een gesofistikeerd dramatisch instrument.