Aan het einde van Act 1, Scene 5 van Hamlet, naarmate de Geest Claudius' moord onthult, eist Hamlet dat Horatio en Marcellus zweeren op zijn zwaard dat ze nooit zullen onthullen wat ze die nacht hebben gezien.
Het zwaard fungeert als een behelfdig kruis – een heilig ede-aflegobject. Hamlet laat hen meerdere keren zworen, telkens het zwaard naar een nieuwe positie verplaatsend, wat de absolute geheimhouding benadrukt. Deze eed bindt hen aan zijn vertrouwen en zet de 'antic disposition'-strategie in gang die de middelste acten van het stuk drijft.