Grieks drama ontstond uit twee verwobben wortels:
De Stadsdionysia vereerde Dionysos, god van wijn, vruchtbaarheid en extatische ontlading. Vroegere optredens waren dithyramben — koorzangen gedanst door een koor van 50. Thespis (ca. 534 v.Chr.) wordt gegloveerd als eerste hypokrites (acteur) te zijn opgetreden, creërend dialoog met het koor. Tragedie (bokkenzang
) ontstaat waarschijnlijk uit bokoffers.
De polis gebruikte theater als publiek forum voor ethische enquête. Stukken stelden dilemma's — Antigone's goddelijke vs. menselijke wet, Oresteia's bloedfeest vs. gerechtigheid — burgers dwingend de complexiteit van bestuur, vroomheid en menselijke beperking te confronteren. Aanwezigheid was een burgelijke plicht; de staat subsidieerde kaartjes voor armen.
Dus was drama nooit puur vermaak: het was aanbidding, debat en identiteitsvorming in één verweven.