Shakespeares Romeo en Julia volgt een strakke causale ketting—elk gebeurenis noodzaakt de volgende. De structuur is een meesterles in tragische compressie.
Tybalt doodt Mercutio → Romeo doodt Tybalt → Verbanning. Punt van geen terugkeer; komedie eindigt, tragedie begint.
Graf: Paris sterft; Romeo zelfmoord; Julia ontwaakt, zelfmoord. Families verzoenen over lichamen. Prins: "Sommigen zullen vergegeven worden, en sommigen gestraft" (5.3.308). Vete eindigt; gouden standbeelden opgevoerd.
Expositie (1.1) → Complicatie (1.5) → Hoogtepunt (3.1) → Katastrofe (5.3) → Resolutie. Geen subplots verwateren de ruggengraat; elke scène drijft de liefhebbers naar de graf.