In Mercutio's Koningin Mab toespraak (Romeo and Juliet, Act 1, Scene 4), de regel "Making them women of good carriage" vaart voorbij veel moderne lezers – maar Elizabethaanse publiek zou gebrul hebben. De zin is een meesterwerk in Shakespeareaanse dubbele betekenis, draaiend om het woord "carriage."
Koningin Mab, de fee-vroedvrouw, rijdt met haar hazelnoot-wagentje over hoflieden's neussen terwijl ze slapen. "Carriage" suggereert hier houding – elegante houding, aristocratieke houding. Mab zou de dromende hoflieden gracieuze manieren schenken.
In Elizabethaans slang betekende "carriage" ook zwangerschap – een vrouw "draagt" een kind. "Good carriage" impliceerde dus een zichtbare zwangerschap. Mercutio, nooit een seksuele grap missend, impliceert dat Mab's nachtelijke bezoeken de hoflieden zwanger laten – met dromen van seksuele overwinning, of misschien letterlijk, gegeven de fee's reputatie om mannen's zaad te stelen.
De gehele Koningin Mab toespraak ontmantelt romantische idealen. Mab's wagentje wordt getrokken door "atomies" (mijtjes); haar zweep is een kriketbot; ze galoppeert over advocaten vingers (dromen van fooien), dames lippen (kussen), soldaten nekken (keels gesneden). De "women of good carriage" regel kroont deze daling: zelfs de hoogste hoflieden, in slaap, gereduceerd tot biologische klucht. Mercutio gebruikt de pun om Romeo's Petrarchaanse liefdesziekte te doorboren – liefde is niet spiritueel; het is een koortsdroom van rutten.
De grap werkt op drie niveaus: taalkundig (carriage = houding/zwangerschap), dramaturgisch (Mercutio vs. Romeo's idealisme), en thematisch (dromen als onbeheerste id). Het herinnert ons dat Shakespeare's "hoge" poëzie vaak rust op een fundament van heel lage humor – precies waar zijn groundling publiek leefde.