Of Romeo en Julia "goed" of "slecht" is, is subjectief, maar het wordt wijd beschouwd als een literaire meesterwerk en hoeksteen van de Engelse literatuur. Hier zijn sleutelredenen voor zijn blijvende roem:
Shakespeare's meesterlijke taalgebruik, poëtische beelden en dramatische structuur creëren een krachtig, boeiend verhaal. Onvergetelijke toespraken en levendige dialogen dragen bij aan blijvende aantrekkingskracht.
De tragische romance tussen de jonge liefhebbers, tegen een bittere familieruzie, resoneren cross-culturen en generaties, maakend het het archetypische verhaal van gedoemde liefde.
Het stuk onderzoekt liefde, lot, maatschappelijke conflict, impulsieve actie en de vernietigende aard van haat – thema's die gedachten en discussie prikkelen.
Romeo en Julia worden afgebeeld met psychologische diepgang; hun jeugdige passie en haastige beslissens voelen authentiek, verhoogend de tragedie.
Talrijke adaptaties in film, ballet, opera en theater getuigen van invloed. Het blijft een aanhaling voor verhalen van verboden liefde.
Sommige kijkers vinden de personages' impulsiviteit frustrerend of het einde excessief bleek. Maar dit zijn meestal kwesties van persoonlijke smaak eerder dan objectieve tekortkomingen.
Over het algemeen wordt Romeo en Julia gevierd om zijn artistieke briljantie, thematische rijkdom en emotionele kracht.