In Handeling 2 van *The Crucible* keert Mary Warren terug van het Salem-hof — waar ze net een "ambtenaar van het hof" geworden is — en komt John Proctor binnen. Haar schaamte en vrees zijn direct omdat:
Mary getuigde dat Elizabeth Proctor's "familiar spirit" haar stuurde om een poppet (pop) met een naald in de buik te bezorgen — een opzet om Elizabeth voor hekserij te vangen. Mary *weet* dat ze log. Ze *weet* dat de poppet door Abigail geplaatst was. En ze weet dat Proctor er doorheen ziet.
Proctor schreeuwt niet. Hij gebeurt: "You're coming with me, Mary. You will tell the court how that needle come in the poppet." Haar vrees is niet voor straf – het is voor waarheid. En de prijs van het uitspreken ervan.