Lady Macbeth is de katalysator die Macbeth's aarzeling overwint. Haar tactieken:
Ze begrijpt direct de heksenvoorspelling ("Glamis thou art, and Cawdor, and shalt be / What thou art promised") en vreest dat zijn natuur "too full o' th' milk of human kindness" is. Ze roept geesten op om haar "unsex me here" te maken om wreedheid te verkrijgen.
"When you durst do it, then you were a man." Zij identificeert moord met manheid; aarzeling met lafhartigheid. Aanval op zijn kernidentiteit.
Verwijst naar een hypothetische eerdere eed: "I would, while it was smiling in my face, / Have pluck'd my nipple from his boneless gums, / And dash'd the brains out, had I so sworn as you / Have done to this." Frameert de moord als bindende eed.
Ze ontwerpt de details: de wachters bedrogen, hen beschuldigen, dolken plaatsen. Zet abstracte intentie om in uitvoerbaar plan.
"A little water clears us of this deed." Minimaliseert schuld; frameert moraliteit als afwasbaar.
Presenteert geen ander pad naar de kroon. "We fail? But screw your courage to the sticking-place, / And we'll not fail." Binair: moord of lafhartigheid.
Zonder haar had Macbeth waarschijnlijk niet gehandeld (hij noemt redenen tegen in zijn monoloog). Zij levert de wil die hij mist.