Op het Capulet-bal (Act 1, Scene 5) ziet Romeo Julia en barst uit in het beroemdste optische metafoor van het stuk:
"O, zij doet de fakels branden helder!
Het lijkt alsof ze hangt op de wang van de nacht
Als een kostbare juweel in een Ethiopiers oor;
Schoonheid te rijk voor gebruik, voor aarde te dier!"
Hij vergelijkt haar vervolgens met een duif tussen kraaien—een paraphrase van zijn beschrijving van haar stralende zuiverheid midden in duisternis.
De duif overleeft niet tussen kraaien. Julia's "schoonheid te rijk voor gebruik, voor aarde te dier" voorspelt haar lot: een ziel te zuiver voor Verona's haat. De metafoor beschrijft haar niet alleen—het veroordelt haar.
Shakespeare geeft vaak de tragische inzicht aan de minnaar voor het slachtoffer. Romeo ziet het lot in de schoonheid—en liefde haar toch.