* Hij is de oorspronkelijke bewoner van het eiland: Caliban wordt beschreven als het "sproetenjong" van het eiland, wat duidt op zijn diepe verbondenheid met het land en zijn natuurlijke hulpbronnen. Hij was de eerste die het eiland zijn thuis noemde, waardoor hij vergelijkbaar werd met de inheemse bevolking die door de koloniale machten ontheemd was.
* Hij is onderworpen aan de regel van Prospero: Prospero, een Europese kolonisator, arriveert op het eiland en maakt Caliban tot slaaf, neemt zijn land in beslag en legt zijn eigen wetten en cultuur op. Dit loopt parallel met de historische onderwerping van de inheemse bevolking door Europese kolonisten.
* Hij wordt afgeschilderd als woest en onbeschaafd: De toespraak van Caliban wordt vaak omschreven als ‘onbeschaafd’ en ‘woest’, en weerspiegelt de koloniale perceptie van de inheemse bevolking als primitief en die door Europeanen ‘beschaafd’ moet worden.
* Hij is het slachtoffer van Prospero's uitbuiting: Prospero gebruikt zijn magie om Caliban onder controle te houden en zijn kennis van de hulpbronnen van het eiland te exploiteren. Dit sluit aan bij het historische kolonisatiepatroon, waarbij inheemse kennis en hulpbronnen vaak werden uitgebuit ten behoeve van de kolonisten.
* Hij drukt wrok en weerstand uit: Caliban toont een diep gevoel van wrok jegens Prospero en zijn heerschappij, wat blijk geeft van een verlangen naar vrijheid en autonomie. Dit kan worden gezien als een weerspiegeling van de verzetsbewegingen die onder de inheemse bevolking ontstonden tegen de koloniale onderdrukking.
Hoewel de karakterisering van Caliban kan worden gezien als een product van het koloniale wereldbeeld uit de tijd van Shakespeare, biedt zijn vertolking een krachtige inkijk in de strijd en het onrecht waarmee de inheemse bevolking onder het kolonialisme te maken krijgt.