Caliban als koloniale onderdaan in Shakespeare's The Tempest
Caliban belichaamt het meest direct inheemse volkeren onder kolonialisme in Shakespeare's The Tempest.
Waarom Caliban Past
- Oorspronkelijke bewoner: "Dit eiland is van mij, door Sycorax mijn moeder" — voorafgaande soevereiniteit.
- Verslaafd door Prospero: Europese aankomst → verovering, taaldwinging, gedwongen arbeid.
- Gedemoniseerd als "wild": "Monster," "duivel," "mooncalf" genoemd — koloniale retoriek die inheemden onthecht.
- Kennis uitgebuit: Prospero gebruikt Caliban's eilandskennis (bronnen, bessen, navigatie) voor overleving.
- Verzet: Complotteert opstand (met Stephano/Trinculo); vloekt Prospero; eist autonomie.
Kritische Context
Shakespeare schrijft vanuit een koloniale mindset (ca. 1610–11, Virginie-kolonie opgericht 1607). Caliban weerspiegelt Europese fantasieën — maar postkoloniale lezing (Aimé Césaire's Une Tempête, 1969) herwint hem als symbool van anticoloniaal verzet.