1. Het onrecht van Victor's verlating:
* Victor, gedreven door angst en schuldgevoel, verlaat zijn creatie en laat deze aan zijn lot over in een vijandige wereld. Deze daad van verlatenheid is zeer onrechtvaardig, aangezien hij een wezen met emoties en behoeften heeft geschapen, maar toch weigert de verantwoordelijkheid voor zijn daden te nemen.
* Het pleidooi van het wezen om gezelschap en begrip wordt genegeerd, waardoor het zich verraden en alleen voelt. Dit benadrukt de morele en ethische implicaties van het spelen van God en de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaat.
2. De onrechtvaardigheid van maatschappelijke afwijzing:
*Het wezen wordt, ondanks zijn inherente goedheid, herhaaldelijk door de samenleving afgewezen vanwege zijn monsterlijke uiterlijk. Dit maatschappelijke vooroordeel voedt de woede en wrok van het wezen en benadrukt de onrechtvaardigheid van het beoordelen van individuen op basis van hun uiterlijk in plaats van hun karakter.
* De pogingen om contact te maken met mensen stuiten op angst en vijandigheid, waardoor het land verder wordt geïsoleerd en het gevoel van onrechtvaardigheid wordt verergerd. Hierin wordt het thema van vooroordelen en discriminatie van de ‘ander’ onderzocht, waarbij de nadruk wordt gelegd op de gevolgen van oordelen zonder begrip.
3. De onrechtvaardigheid van het lot van het wezen:
* Het wezen, wanhopig op zoek naar acceptatie en verbinding, zoekt wraak op Victor omdat hij hem in de steek heeft gelaten. Hoewel deze wraakactie wordt aangewakkerd door het onrecht dat hij heeft geleden, wordt de cyclus van geweld en vergelding die voortkomt uit aanvankelijke onrechtvaardige daden verder benadrukt.
* Het tragische lot van het wezen, dat culmineert in zijn eigen dood, benadrukt de menselijke neiging tot wreedheid en de cyclische aard van onrecht. Het is uiteindelijk het slachtoffer van zijn eigen creatie, gevangen in een cyclus van pijn en vervreemding.
4. De onrechtvaardigheid van Victor's acties:
* Victor's meedogenloze streven om het wezen te vernietigen, zelfs nadat hij getuige was geweest van zijn vermogen tot liefde en mededogen, is opnieuw een voorbeeld van onrechtvaardigheid. Dit weerspiegelt een gebrek aan empathie en begrip voor het wezen en versterkt de cyclische aard van geweld.
* Victor's eigengerechtigheid en focus op zijn eigen lijden overschaduwen de benarde situatie van het wezen, wat de menselijke neiging laat zien om zelfbehoud voorrang te geven boven het lijden van anderen.
Concluderend gaat hoofdstuk 14 van *Frankenstein* dieper in op het thema van onrechtvaardigheid door de consequenties bloot te leggen van het verlaten van de eigen creatie, de vooroordelen waarmee de ‘ander’ wordt geconfronteerd, de tragische gevolgen van maatschappelijke afwijzing, en de cyclische aard van geweld en vergelding. Dit hoofdstuk benadrukt het belang van empathie, verantwoordelijkheid en begrip bij het overwinnen van de menselijke neiging tot vooroordelen en onrechtvaardigheid.