De kunstvorm van musical theater heeft zijn oorsprong in de Verenigde Staten. Opera's en operettes bestonden al eeuwenlang in Europa, maar Smithsonian Education merkt op dat volllengte stukken die dialoog, liedjes en dansroutines combineerden, voor het eerst op Amerikaanse podia in de jaren 1830 verschenen in de vorm van minstrel shows. New York City's Broadway-theaterdistrict is de piek van musical theater excellentie, en Broadway-musicals bestaan uit onderscheidbare onderdelen.
Het libretto is het script van het stuk buiten de muzikale nummers. Ook wel het "boek" genoemd, dicteert het de plot van het stuk en biedt de niet-muzikale dialoog van de personages. John Kenrick van Musicals 101 legt uit dat een effectief libretto de helderheid van het verhaallijn behoudt en het timing biedt dat de personages in en uit liedjes laten bewegen op een naadloze manier. Musicals met geweldige liedjes maar zwakke boeken falen vaak, omdat ze de personages niet volledig ontwikkelen of interessante verhalen vertellen.
De partituur is het muzikale component van de productie. Theatrical Musical identificeert de partituur als een combinatie van melodieën die de toon van het verhaal vestigt. De partituur is meer dan alleen de liedjes die tussen dialogen worden ingevoegd. Het omvat ook de ouverture, het muzikale stuk dat de productie introduceert, en de muziek die tussen scènes wordt gespeeld. Het kan zelfs specifieke geluidseffecten omvatten die door instrumenten in het orkest worden gecreëerd.
Teksten zijn de woorden die de personages zingen. In Broadway-musicals kunnen teksten de woorden zijn die de gedachten en emoties van één personage in lied uitdrukken, of ze kunnen dialoog op muziek zijn waarin twee of meer personages eigenlijk een gesprek zingen. Teksten in een musical gaan verder dan poëzie. Ze definiëren ook de personages van de personages en drijven de plot van het libretto vooruit.
Choreografie is de dans die in een Broadway-musical gepresenteerd wordt. Dance Advantage merkt op dat choreografie voor een musical heel anders is dan voor een dansrecital. De choreograaf moet het libretto lezen om de plot te begrijpen en de partituur bestuderen om een gevoel voor de stemming te krijgen. Dans wordt in musicals vaak gebruikt om het verhaal vooruit te duwen door fysieke actie. Choreografie in "West Side Story"beeldt een climacterische ruzie tussen twee rivaliserende straatbendes en zelfs de dood van een personage.