Musicaltheater is het handelsmerk geworden van de Amerikaanse podiumkunsten. Mensen reizen van over de hele wereld naar New York City, de hoofdstad van dit genre. De meeste mensen zijn zich niet bewust van de oorsprong van musicaltheater. De eerste Amerikaanse musical kan teruggetraceerd worden tot de late 1700-er jaren.
In een rechtbank in Charleston, South Carolina, in 1735, bekeken Amerikanen de eerste "musicale" voorstelling. Deze productie, bekend als "Flora", mengde populaire liedjes met gesproken tekst. Populair op dat moment in Engeland, was deze stijl bekend als de ballad opera. De opkomst in populariteit van de ballad opera leidde tot de ontwikkeling van burlesque in de 1800-er jaren. Deze burlesque focuste op parodie en karikatuur, eerder dan op seksuele inhoud. De eerste wijd populaire burlesque werd in 1828 gedaan als een parodie op "Hamlet".
Uit de burlesque-stijl van uitschietende lied- en dansparodieën ontwikkelde zich de minstrel show. De minstrel show had drie delen — de eerste twee acten bestonden uit korte komische schetsen en individuele talentvoorstellingen. Het derde deel fungeerde als parodie op de vorige twee. Burlesque, minstrel shows en ballad opera zouden later allemaal geabsorbeerd worden in de stijl van musicaltheater. De sporen van het uitschietende, het spectaculaire en het lyrische zijn vandaag nog in producties te vinden.
In 1866 werd de eerste productie die alle eerdere kwaliteiten van burlesque en minstrel omarmde geïntroduceerd op het Amerikaanse toneel. Deze show, bekend als "The Black Crook", bevatte populaire effecten die we vandaag nog herkennen. De show incorporeerde koormeisjes, grote danssequenties en spectaculaire toneeleffecten. Na de populariteit van "The Black Crook" zette een show genaamd "The Brook" de planken. De producenten noemden het een "musical comedy". Dit was de eerste keer dat een stevig plot, tekst, dans en geïntegreerd in een show waren geïntegreerd.
De jaren '30 werden een gouden eeuw voor musicaltheater. Componisten zoals Gilbert en Sullivan breidden de aantrekkingskracht van het theater uit tot vrouwen en kinderen met producties zoals "Pinafore". Naarmate de populariteit van musicaltheater steeg, voelden componisten een nieuwe wens om de Amerikaanse identiteit en Amerikaanse kwesties in hun shows te presenteren. George M. Cohan was een van de eerste componisten die de musical begonnen te bezitten als een Amerikaanse vorm van entertainment. Met de aankomst van shows zoals "Showboat" werd de musical vervat als onderdeel van de Amerikaanse cultuur.
Met de opkomst van televisie, radio en internet, heeft musicaltheater nieuwe uitdagingen te duister. Het Amerikaanse publiek verlangt shows die zowel meer toegankelijk als scherper zijn. In de jaren '90 zag het Amerikaanse theater de opkomst van de "jukebox musical", die al bekende liedjes in een verhaallijn verwerkte. Enkele van de meest populaire waren "Mamma Mia" en "All Shook Up". Aan de andere kant van het spectrum, heeft musicaltheater doorgezet met het aanspreken van meer controversiële en actuele kwesties. Een voorbeeld is de verkenning van geestesziekte in de Broadway-show "Next to Normal".