Tijdens de jaren '60 en '70 werd een nieuw subgenre van musicaltheater gecreëerd: de rockopera. Dit genre verkende diepere politieke en culturele kwesties die klassiekere musicals niet deden. Een van de beroemdste rockopera's uit de jaren '70 is Jesus Christ Superstar. Jesus Christ Superstar duwde niet alleen de artistieke grenzen van de tijd, het focuste ook op een ernstig religieus onderwerp.
De muziek van Jesus Christ Superstar werd geschreven door Andrew Lloyd Webber met liedteksten van Tim Rice. Dit is de tweede show van het duo, de eerste was de succesvolle "Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat".
Deze show begon als een conceptalbum in 1970. Het opende in New York in 1971, gevolgd door een Londense productie in 1972. Toen het in Londen sloot, had het het record voor de langstlopende West End-productie behaald.
De show begint met Judas die uitlegt aan het publiek dat Jesus afgeleid raakt door praten over goddelijkheid. Judas ziet hoe Jesus steeds meer betrokken raakt bij celebrity en verraadt hem uiteindelijk aan de autoriteiten. Jesus wordt gearresteerd en gekruisigd.
Deze show is sacrileg en godslasterlijk genoemd vanwege de voorstelling van Jesus als een "Superstar" en Judas als een sympathiek personage. Er was ook een backlash vanwege het ontbreken van een opstandingscene (het stuk eindigt wanneer Jesus sterft).
Het stuk is tweemaal verfilmd. De eerste film werd uitgebracht in 1973. In 2002 werd het stuk als een concertfilm verfilmd.