Doodstraf in Macbeth: Wie Sterft Door Macbeths Hand of Opdracht
Macbeths tirannie leidt to een stijgend aantal slachtoffers. Elke moord overschrijdt een diepere morele grens, wat zijn val van moord op een koning tot kindermoord traceret.
Directe Slachtoffers
- Koning Duncan (Handeling 2.2): Macbeth steekt hem dood in zijn slaap. De moord op de koning katalyseert alles.
- Duncans Dienaren (Handeling 2.3): Macbeth doodt hen "in woede" – eigenlijk getuigen stilzwijgend maken
- Banquo (Handeling 3.3): Gehuurde moordenaars; Fleance ontsnapt
- Macduffs Gezin (Handeling 4.2): Vrouw, kinderen, dienaren – "alle ongelukkige zielen / Die hem in zijn linie volgen." Kindermoord inbegrepen.
- Jonge Siward (Handeling 5.7): Gedood in enkelgevecht tijdens de laatste slag
Indirecte/Gecommandeerde Dooden
- Lady Macbeth (zelfmoord, Handeling 5.5) – psychologisch gevolg
- Talrijke onbenoemde soldaten, rebellen, "verschillende lords en thanes" die hem tegenkomen
- Seyton? (Ambiguo; wellicht overlevend)
Symbolische Voortgang
Duncan (koning) → Dienaren (knechten) → Banquo (vriend/gelijkstaande) → Macduffs gezin (onnozelen) → Jonge Siward (jeugd/toekomst). Elke moord overschrijdt een diepere morele grens. Macbeths "Morgen" monoloog (5.5) erkent de leegte die zijn geweld schiep: "een verhaal / Verteld door een idioot, vol geluid en woede, / Betekenisloos."