In Griekenland klinkt het feestseizoen vol van de vrolijke klank van kalanda – traditionele kerstliederen die door kinderen worden gezongen terwijl ze van deur naar deur gaan, goedheid verspreiden en kleine lekkernijen of muntjes verzamelen. Deze melodieuze verzen, vaak vergezeld door triangels of mondharmonica's, zijn een geliefd ritueel dat buurten bijeenbrengt.
Hoewel regionale variaties bestaan, worden diverse liederen landelijk gezongen:
Op Kerstavond, Oudejaarsavond en Epifanie (6 januari), kloppen groepen kinderen aan deuren en vragen: "Na ta poume?" ("Zullen we zingen?"). Na het optreden ontvangen ze snoep, fruit of een klein geldbedrag. De gewoonte bevordert gemeenschapsgeest en geeft cultureel erfgoed door aan jongere generaties.
Kalanda zijn meer dan liederen; ze zijn een levende link met Byzantijnse en volkswortels. Veel teksten mengen religieuze thema's met wensen voor gezondheid, oogst en geluk, wat de Grieks-Orthodoxe kalender en agrarische geschiedenis weerspiegelt. Of in een bergdorp of stedelijk Athene, het geluid van kinderstemmen die deze kerstliederen zingen, blijft een definerende soundtrack van een Griekse kerst.