Shakespeares Drie Hoofdgenres: Tragedies, Komedies En Historieën
Shakespeares dramatische oeuvre wordt traditioneel ingedeeld in drie genres, elk met eigen conventies en emotionele bogen. Hoewel de grenzen vervagen — vooral in de late "romances" — blijft dit kader de primaire lens voor het bestuderen van zijn werk.
- Tragedies: Protagonisten van hoge status vallen door een fatale fout (hamartia) en externe krachten, eindigend in dood en catharsis. Belangrijkste voorbeelden: Hamlet, Macbeth, King Lear, Othello, Romeo and Juliet.
- Komedies: Identiteitsverwarring, liefde belemmerd dan vervuld, en sociale harmonie hersteld — meestal door huwelijk. Opvallend: A Midsummer Night's Dream, Twelfth Night, As You Like It, Much Ado About Nothing, The Taming of the Shrew.
- Historieën: Dramatiseringen van Engelse koningen (vooral Plantagenets en Tudors), verkennend legitimiteit, macht en nationale identiteit. De twee tetralogieën dekken Richard II tot Henry V, en Henry VI tot Richard III.
Latere werken als The Winter's Tale en The Tempest worden vaak geclassificeerd als romances of tragicomedies, mengend elementen van alle drie. Maar de triade — tragedie, komedie, historie — blijft het steiger van de Shakespearecanon.