De vraag of William Shakespeare voornemens was toneelschrijver te worden, vindt een helder antwoord in het historisch archief: de wijzers wijzen decisief naar ja. Zijn carrièreverloop onthult een doelbewuste, ambitievolle nastreving van een professioneel leven in het theater.
Op 25-jarige leeftijd (ca. 1589–1590) had Shakespeare al stukken opgevoerd in Londen, met name de Henry VI trilogie. Dit vroege succes suggereert dat hij in de hoofdstad aankwam met een concreet vocationeel doel. In 1594 had hij een cruciale positie verworven als acteur-aandeelhouder in de Lord Chamberlain's Men, de toonaangevende theatercompagnie van de dag. Deze rol gaf hem een direct belang in de winsten en artistieke output van de compagnie.
Hij handhaafde een rigoreus schrijftempo, gemiddeld ongeveer twee stukken per jaar. Zijn groeiende professionele succes vertaalde zich in tastbare sociale voortgang: hij kocht New Place, het op een na grootste huis in Stratford-upon-Avon, in 1597, en verwierf een wapenvoor zijn familie in 1596 – een teken van edelmanstatus. Zelfs zijn epische gedichten, Venus en Adonis en The Rape of Lucrece, waren strategische publicaties gewijd aan aristocratische mecenen, wat een scherpe inzicht in de literaire marktplaats toonde.
Hoewel geen persoonlijk dagboek bewaard is gebleven om zijn innerlijke gedachten te onthullen, schildert de totaliteit van zijn carrière – consistente productie, compagnieleiderschap, onroerend goed verwerving, en statusstrevend – het portret van een man die doelbewust en met succes een carrière als toneelschrijver nastreefde.