Auditioneren voor theater verschilt van auditioneren voor film of televisie, omdat toneelproducties andere vaardigheden vereisen dan filmacteren. Toneelacteren vereist niet alleen dat een acteur zijn stem projecteert, maar ook dat hij personages creëert die ver van het realisme kunnen zijn. Voordat een acteur ooit het podium betreedt, moet hij een soms rigoureuze auditieproces doorlopen dat kan bestaan uit monologen, zingen en dansen.
De meeste theateraudities vereisen een monoloog van één tot drie minuten. Controleer de auditiemededeling voor de vereiste lengte, genre en stijl (contemporain, klassiek, etc.) voordat je een monoloog uittikt. Na het kennen van de richtlijnen, begin met het lezen van stukken om een monoloog te vinden. Bezoek je lokale bibliotheek en bekijk hun selectie. Kies een actieve monoloog waarbij je personage tegen een ander personage spreekt. Probeer monologen die toespraken zijn of die puur een verhaal vertellen te vermijden. Na het vinden, lees de rest van het stuk voor cruciale achtergrondinformatie over het personage. Dit helpt je een accurate vertolking te geven. Zodra je de monoloog uittikt, voer deze uit voor vrienden en familie om prestatieangst te verminderen en perspectief te krijgen.
Lees het stuk waarvoor je auditioneert meerdere keren voor een solid begrip van plot en personages. Tijdens een auditie of herroeping kan je gevraagd worden een koude lezing te doen uit het script. Een koude lezing is wanneer een acteur een scenefragment krijgt en slechts enkele minuten heeft om het te bekijken voordat hij voor de regisseur speelt. Door al te hebben onderzocht, kun je de scène gemakkelijk spelen.
Voor je aankomst in het theater, print minimaal vijf kopjes van je portretfoto en CV en kleed je zakelijk-informele tenzij anders aangegeven. Bij aankomst schrijf je in en wacht je op je beurt. Zet je telefoon uit en wees respectvol tegenover andere acteurs die oefenen door niet luid te praten. Wanneer je geroepen wordt, geef je portretfoto/CV aan de regisseur en loop je naar je markering. Een markering is normaal een klein stukje tape op de vloer waar je je monoloog of scène speelt. Na het begroeten, zeg je je naam en de titel van de monoloog. Tijdens het spelen kijk je nooit de regisseur in de ogen, maar net boven haar hoofd. Na afloop bedank je de regisseur en verlaat je de ruimte.