Wanneer ze optreden in toneel- of filmproducties, worden acteurs vaak gevraagd in scènes te verschijnen die geladen zijn met emotie. Of de emotie nu vreugde, liefde, vrees, boosheid of een van de vele andere is, het proces is vaak hetzelfde. Zulke scènes kunnen opmerkelijk moeilijk zijn, maar met adequate voorbereiding kunnen ze met vaardigheid en meesterlijkheid worden gespeeld.
Definieer de emotionele toestand van het personage. Voordat je in een emotionele scène kunt acteren, moet je eerst duidelijk zijn over de emoties van je personage. Lees je regels grondig voor een volledig begrip, en let op dubbele emoties. Je personage kan bijvoorbeeld verdriet uiten met een dramatische uitbarsting van boosheid, of liefde voordoen terwijl hij eigenlijk walging voelt.
Begrijp je motivaties. Bestudeer de rest van het script om te begrijpen waarom je personage de emotionele scène meemaakt. Welke gebeurtenissen leidden tot dat moment? Welke andere personages zijn in de scène, en hoe verhoudt je personage zich tot hen en reageert hij op hen? Hoe zijn ze betrokken bij de emotionele scène? Als mogelijk, ontwikkel kennis van de gebeurtenissen die het stuk voorafgingen; als die niet beschikbaar zijn, bedenk dan details die plausibel klinken. Hoe meer je het verhaal van je personage begrijpt, hoe beter je de rol kunt spelen.
Verzamel gelijkaardige ervaringen. Hoewel het pijnlijk kan zijn in het geval van verdrietige of boze emotionele scènes, is het cruciaal dat je in staat bent om dezelfde emoties te ervaren als je personage. Hoe eerlijker het gevoel, hoe beter je prestatie. Denk na over je vergaande om ervaringen te verzamelen die de emotie oproepen die je personage toont. Kies gebeurtenissen die een sterke, makkelijk identificeerbare emotie produceren. Als je er geen hebt, overweeg dan gebeurtenissen in het leven van mensen die je nabij staan, of bedenk ze zelf.
Roep emotie op commando op. Eenmaal je je emotionele ervaringen hebt verzameld, besteed tijd aan ze te herbeleven. Doe het steeds opnieuw, en wees je erg bewust van de fysieke ervaring van de emotie. Hoe voelt je lichaam? Gaat je hartslag sneller? Krijg je tranen in je ogen? Verfiijn deze fysieke reactie tot je in staat bent om te denken aan je verzameling ervaringen (of er maar één) en die reactie op commando op te roepen.
Pas wat je geleerd hebt toe op je scène. Met die kennis probeer je klassieke conditionering met je regels. Wanneer je een regel zegt die moet worden vergezeld door tranen, wees in staat om die fysieke en emotionele reactie op te roepen. Doe het steeds opnieuw tot die regel stevig geassocieerd is met je doelgemotie. Het proces moet tweede natuur worden. Maak de ervaring die van je personage, zodat je wanneer je de regels zegt, de emotie ervaart als het personage.