Voordat de eerste regel van het stuk, vóór de donder en bliksem, vóór "When shall we three meet again?" — heeft Macbeth de heksen al ontmoet. De voorspelling ("All hail, Macbeth, that shalt be king hereafter!") is al in zijn geest geland. Het stuk opent met de heksen hun volgende bijeenkomst met hem afwachting.
Shakespeare toont ons niet het initierende incident. Hij toont ons de nasleep. In Act 1, Scene 3, wanneer Macbeth en Banquo de heksen op de hei ontmoeten, is Macbeth al geprimeerd. De voorspelling is niet alleen uitgesproken — het is geïncuubeerd. Zijn "start" (1.3.51) is geen verrassing om ze te zien; het is herkenning. Ze hebben bevestigd wat hij al niet durfde te articuleren.
Deze off-stage bijeenkomst bereikt drie dingen:
De eerste regie van het stuk — "Thunder and lightning. Enter three Witches" — is niet het begin. Het is de hervatting. Het echte begin gebeurde in het donker, off-stage, in een geest al vruchtbaar voor verraad.