Richard Thomas' verbeelding van John-Boy Walton in The Waltons (1972–1981) lanceerde niet alleen een carrière – het creëerde een culturele aanrakingspunt. De oudste zoon van een Depressie-era Virgijnse gezin, John-Boy's gevoelige, schrijvende aspiratie resonerde over negen seizoenen en maakte Thomas een huishoudelijke naam voordat hij 25 was.
Thomas was al een werkende acteur:
Maar The Waltons bood iets zeldzamers: een rol die mee groeide. John-Boy ouderde van 17 tot 26 over de serie, navigerend door adolescentie, college, oorlog en vroege volwassenheid. Thomas' prestatie verdiepte zich dienovereenkomstig – nooit knap, altijd geloofwaardig.
Typecasting weigerend, zocht Thomas bereik:
Richard Thomas bereikte wat weinig kindacteurs doen: overging in een gerespecteerde volwassen carrière zonder zijn doorbraakrol te verloochenen. Hij eert John-Boy terwijl hij bewijst dat hij nooit alleen John-Boy was. De Waltons gaf Amerika een zoon; Richard Thomas gaf acteren een vakman.