De regel 'De ganse wereld is een toneel, / En alle mannen en vrouwen slechts spelers' komt uit As You Like It, Akt 2, Scène 7, gesproken door de melancholische filosoof Jacques.
Jacques levert dit als een set-stuk meditatie – hij is niet in dialoog; hij voert filosofie uit voor de verbannen hertog Senior en zijn hovelingen in het bos van Arden. Het opent zijn 'Zeven Leeftijdsstadia van de Mens' toespraak:
Hij is de resident cynicus van het stuk – het enige personage dat kiest voor ballingschap boven terugkeer. De metafoor past: leven als theater, rollen toegewezen, exits onvermijdelijk. Maar Shakespeare ondermijnt het: het stuk eindigt met huwelijken, terugkeheren, herstel. Jacques blijft in het bos. De 'toneel' metafoor is waar – en onvolledig.