Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelacteren

Shakespeares toneel: Alleen-mannencompagnieën en de jonge acteur

In de professionele schouwburgen van het Elizabethaanse en Jacobijnse Engeland was elke uitvoerder mannelijk. Vrouwen waren wettelijk verboden op het publieke toneel, een conventie die de architectuur van Shakespeares dramaturgie vormde.

Het Leerlingstelsel

Vrouwelijke rollen – van Julia en Rosalind tot Lady Macbeth en Cleopatra – werden gespeeld door jonge leerlingen, typisch 12 tot 19 jaar, wier ongebroken stemmen en zilhouetten een overtuigende illusie van vrouwelijkheid gaven. Deze jongens waren gebonden aan de leidende acteurs of aandeelhouders van de compagnie, leerden het vak door immersie.

Schrijven voor de Conventie

Shakespeare "castte" niet in de moderne zin van auditioneren voor specifieke rollen. De troupe-bestand was vast, en rollen werden intern toegewezen op basis van beschikbare jongens' leeftijden, vaardigheden en stemregisters. De toneelschrijver kende zijn trupp diep: hij schreef Rosalind (die zich verkleedt als jongen) voor een jongen die een vrouw speelt die een man speelt; hij vormde Cleopatra's "oneindige verscheidenheid" wetende dat de uitvoerder's jeugd zou contrasteren met het personage's volwassen sensualiteit.

Dramaturgische Gevolgen

Het alleen-mannen toneel was geen beperking waar Shakespeare omheen werkte; het was een generatieve constraint die een van de meest complexe vrouwelijke personages in de westerse literatuur produceerde.

Toneelacteren

Related Categories