In dans verwijzen highlights naar de meest opwindende, onvergetelijke momenten van een stuk — de piekken die lang na de val van de gordijn in het geheugen van het publiek blijven. Deze opvallende sequenties kunnen kort of uitgebreid zijn, overal in het werk geplaatst, en worden gevormd door diverse middelen: ingewikkelde choreografie, wage liften of stunts, frappante visuele tableaus, of een plotselinge shift in musikaliteit of dynamiek.
Highlights vervullen meerdere dramaturgische functies. Ze bouwen spanning op, creëren een gevoel van climax, en kunnen het centrale thema of emotionele kern van het werk kristalliseren. Een goed geplaatste highlight — of het nu een virtuoze uitbarsting van een solist is, een perfect gesynchroniseerde ensemble-passage, of een moment van arresterende stilte — geeft het publiek een anker, een moment van "dit is waar de dans over gaat."
Effectieve highlights versieren niet alleen; ze drijven het verhaal of de emotionele boog vooruit, bieden contrast tot rustigere secties, en vormgeven de algehele architectuur van het stuk.