In Henry IV, deel 2, Act 4 Scene 3, treedt Prins Hal (de toekomstige Henry V) de Jerusalem Chamber binnen waar koning Henry IV zwaar ziek ligt. In de overtuiging dat zijn vader dode is, nader Hal de kroon—die op het kussen naast de Koning rust—met een mengeling van smart, ontzag, en voorverlegde autoriteitsaanname. Hij houdt een soliloquy gericht op de kroon als symbool van lastende verantwoordelijkheid:
"O polished perturbation! golden care!
That keep'st the ports of slumber open wide
To many a watchful night!"
Wanneer de Koning ontwaakt en de kroon vermist, beschuldigt hij Hal van ongeduldige ambitie. Hal knelt—niet in bloot verlichting, maar in diepe berouw—en biedt een krachtige verdediging: hij nam de kroon niet om macht te grijpen, maar om het gewicht dat zijn vader droeg "aan te passen," om de last te begrijpen. Zijn knielen betekent onderwerping, kinderliefde, en erkenning dat ware koningschap meer vereist dan de kroon dragen.