Sneeuw kan state-of-the-art chemische technologie zijn of goedkope papierflodders. Nog steeds gebruiken sommige van de meest prestigieuze theaters vallend papier, geschud van de katrollen, om zwevende sneeuwvlokken of een zware sneeuwstorm te simuleren. Dit effect heeft twee nadelen, hoewel het voor het publiek perfect overtuigend kan lijken. Ten eerste laat het een enorme rommel achter om op te ruimen tussen de aktes of na de show. Ten tweede hebben de papierflodders scherpe randen – ze zijn gesneden papier – en kunnen papiersneden veroorzaken bij acteurs of ze in het oog steken als ze niet onthouden om niet omhoog te kijken. Sneeuwmachines gebruiken een niet-toxische chemische mengsel dat als vlokken uitgespoten wordt, controleerbaar om te pelen of te zweven. De "sneeuw" kan lijken te smelten in de lucht en gewoon verdwijnen voordat hij de grond raakt.
Mist en rook zijn water – en water in speciale verstuivingsmachines is de goedkoopste manier om de sfeer op het toneel te controleren. Theatrale effectenbedrijven maken machines die zo fijne waterdruppels uitzenden dat ze verdampen en het decor "droog" blijft. Maar er zijn ook rookvloeistoffen die het effect creëren met verdampende chemicaliën die veilig zijn voor acteurs om in te ademen en zelfs in te liggen, als de rol dat vereist. Schoolvoorstellingen kunnen nog steeds terugvallen op de tijdgehoorde droogijs in een emmer water. Maar de kosten van theaterrookmachines zijn niet langer onbetaalbaar; droogijs is duur en kan gevaarlijk zijn; het kost veel moeite om de rook te produceren en te controleren met droogijs. Welke methode ook gebruikt wordt, de juiste verlichting versterkt het effect van de rook, mist of haze die geproduceerd wordt.
Een gaze (scrim) is een plat, transparant gordijn dat ondoorzichtig lijkt wanneer het van voren belicht wordt, en mistig en doorzichtig wanneer het van achteren belicht wordt. Gazes kunnen gebruikt worden om scènes te veranderen zonder decors te verplaatsen – de eerste scène speelt zich voor de gaze af, die lijkt op een solide muur. Dan komt het licht achter de gaze op en wordt de achterste scène onthuld. Soms wordt de gaze daarna getild en lopen de acteurs van de eerste scène gewoon in de nieuwe scène. Een gaze kan een spookachtige afbeelding creëren voor een stuk met geesten of hallucinaties. Verlichting kan wat achter de gaze is ethereal of licht verplaatst laten lijken. Een persoon of object dat achter een gaze achterverlicht is, projecteert een schaduw op de gaze die groter of kleiner kan worden afhankelijk van hoe dicht het licht bij de schaduwvorm is.
Mary Martin vloog over het toneel als Peter Pan op Broadway in 1954 met behulp van een harnas en draad. Mary Poppins vloog over het hele publiek op Broadway in 2006 (en is nog steeds elke nacht in de lucht), met een harnas en draad. Sommige dingen veranderen nooit. De beste, getrouwde theatrale effect is het geloof in magie.