Volgens een onderzoek uit 2000 van de Mount Sinai School of Medicine kan theaterrook met glycole de slijmvliezen in de longen en keel irriteren. Dit maakt ademen en spreken pijnlijk. De studie stelde blootstellingsgrenzen voor theaterrook voor acteurs en bemanning die vandaag nog gebruikt worden.
Glycol in rookvorm kan irritatie en droogheid in de ogen veroorzaken, wat het zien zeer bemoeilijkt. Het veroorzaakt ook overmatig traanverlies, wat het gezichtsvermogen verder kan belemmeren.
Blootstelling aan theaterrook kan de capaciteit van de longen remmen om goed uit te rekken en zuurstof te behouden. Naarmate de rook in de longen komt, irriteert hij de longvlies, waardoor diep inademen pijnlijk wordt. Dit kan met name schadelijk zijn voor operazangers die rekenen op de mogelijkheid om grote luchtvoorraden in hun longen te behouden om te kunnen presteren.
De irritatie door theaterrook kan ook een dik gevoel in de borst veroorzaken. Dit gaat soms gepaard met hoest, die in combinatie met borstpijn pijnlijk kan worden.
Volgens AbsoluteAstronomy.com zijn andere verdachte bijwerkingen van blootstelling aan theaterrook: duizeligheid, benauwdheid, chronische hoofdpijn en chronische vermoeidheid. Omdat glycol de capaciteit van het lichaam beïnvloedt om zuurstof op te nemen, begint het lichaam aan zuurstoftekort te lijden. Bij zuurstoftekort loopt het lichaam achteruit en verschijnen dergelijke symptomen.