De vroegste gedocumenteerde, geïnstitutionaliseerde theater ontstaat in 5e-eeuwse v.Chr. Athene. De Stedelijke Dionysia formaliseerde tragische en komische competitie – Aeschylus, Sophocles, Euripides, Aristophanes – en vestigde de acteur-publiek-koor-driehoek die het westerse drama verankert.
Toch gaan rituele uitvoeringen Griekenland met millennium voor. Dans, masker, bezetting en vertellen bestonden in:
Griekenland vond de uitvoering niet uit; het vond het theater als burgerlijke instelling – met kaartjes, competitief, architectuur toegeweid, en kritisch onderzocht. Die structuur is het genoom van het westerse toneel.