Engels Renaissance-theater verbond vrouwen van het toneel. Acteren werd als onfatsoenlijk beschouwd — geassocieerd met landloosheid, prostitutie, moreel gevaar. Vrouwelijke rollen (Julia, Lady Macbeth, Cleopatra) werden gespeeld door jonge leerlingen wiens stemmen nog niet gebroken waren. Dit duurde tot de Restauratie van 1660, toen Charles II vrouwen toestond op te treden (Nell Gwynn, Margaret Hughes onder de eersten). De jonge-acteur traditie vormde Shakespeare's schrijven: kruisdragende plots (As You Like It, Twelfth Night) exploiteren de metatheatraliteit.