Het gebruik van religieuze muziek en een kruis als requisiet in een dansschoolvoorstelling roept twee primaire juridische terreinen op, hoewel uitkomsten variëren per jurisdictie.
Als de religieuze muziek auteursrechtelijk beschermd is, kan het publiekelijk uitvoeren – met name met winstoogmerk – zonder licentie een schending zijn. De rechthebbende kan schadevergoeding of een dwangsom eisen.
In de VS beschermt de Eerste Anhang godsdienstige uiting. Een school kan argumenteren dat artistiek gebruik van een kruis beschermde spraak is. Anderzijds kunnen anderen zich beledigd voelen of overheidsondersteuning van godsdienst claimen. Rechters wegen vrije expressie af tegen Establishment Clause zorgen. Private scholen hebben overdoorgaans brede artistieke vrijheid, maar context telt (bijv. overheidsfinanciering, gegijzeld publiek).
Rechtszaken zijn mogelijk maar niet gegarandeerd; uitkomsten variëren wijd.