In Romeo and Juliet (Act 1, Scene 4) levert Mercutio de verblindende Queen Mab toespraak – niet om te betoveren, maar te ontkrachten. Zijn argument: dromen zijn triviale illusies, geen tekenen of voorspellingen.
Mercutio schildert Queen Mab als een miniatuur fee die een wagentje van atomen door slapers' geesten stuurt, dromen vervaardigend uit hun lui gedachten:
"Dromen zijn de kinderen van een lui hersen, / Gewekt uit niets dan ijdele fantasie." Mercutio dringt Romeo aan zijn voorbijziene droom te negeren en het moment te omarmen – het leven, niet het teken, telt.
Mercutio, de scepticus van dromen, sterft door een: zijn tussenkomst in Romeo's droom-gedreven aarzeling leidt tot zijn fatale duel met Tybalt. De spotter van fantasie wordt het slachtoffer ervan.