Robert Fagles' vertaling vangt de seismische verschuivingen in Oedipus' psyche op als de waarheid nadert. Vier passages traceren de boog van arrogante zekerheid tot gebroken zelfkennis.
Regel 921: "Ik smeek u, vertel me, een onwetende man, te leren; want nu ben ik als een die op een rots is gevallen."
De tiran wordt de smeekbede; zekerheid barst.Regel 923: "Oedipus de beroemde, de benijde van de wereld om geluk, wiens faam de hoogste hoogte bereikt heeft!"
Bittere ironie – hij noemt zijn eigen piekmomenten voor de val.Regel 931: "Ik was een slaaf van deze man, gekocht met geld."
De koning ontdekt dat zijn oorsprong handel is, niet lot.Regels 946–947: "Te denken aan het orakel gegeven van ouds te Pytho, hoe het zei dat ik gedoemd was mijn eigen moeder te beminnen, en mijn eigen vader te doden!"
De profetie hardop gesproken – het moment dat kennis ondraaglijke realiteit wordt.
Deze regels zijn de breuklijnen van de tragedie. Elke uiting beweegt Oedipus een stap dichter bij de waarheid die hij zocht en de ondergang die hij vloog.