Dramatische werken van "Medea" tot "Annie" hebben vrouwelijke protagonisten, maar een kleiner aantal stukken dramatiseren de strijd van vrouwelijke personages uitsluitend, met een volledig vrouwelijk cast. Dergelijke werken staan onder de meest bekroonde en populaire toneelstukken voor vrouwen en laten zien hoe moderne dramaturgens het vrouwelijke leven vertegenwoordigen.
Geschreven door Clare Booth Luce in 1936, volgt dit stuk de kattige intriges en huilijk hartebreek van een groep bovenklassen "vriendinnenvijanden". Veel van het speelt zich af in geveminiseerde settings als de manicure en de kledingzaak, waar protagonist Mary door de druivengoed te horen krijgt dat haar man vreemdgaat met een winkelmeisje. "The Women" bevat de eerste dramatisering van de "Reno Scheiding" trend die in de jaren 30 begon. Hoewel de thema's niet bijzonder modern of emanciperend zijn, is de scherpe wisselzinnen tijdloos. Een Broadway-heropvoering in 2001 met actrice Cynthia Nixon en Rue McClanahan.
Deze Pulitzer-winnende stuk van Paul Zindel vertelt het verhaal van een kleine gedysfunctionele familie bestaande uit een moeder en haar twee dochters. Beatrice, de moeder, is geestelijk ziek en zware drinkster, en de oudste dochter Ruth lijdt vaak aan aanvallen. De protagonist is de jongste dochter Tillie, die een gevoelige dispositie en een talent voor wetenschap heeft. Gamma Rays doet denken aan de lyrische huishoudelijke drama's van Tennessee Williams.
"Talking With" is een verzameling monologen door Jane Martin, naar verluidt het pseudoniem van voormalig Actor's Theater of Louisville artistiek directeur Jon Jory. Afwisselend griezelig, somber en transcendent, zijn de personages allemaal in de greep van een obsessie. De monologen omvatten "Handler", over een families fundamentalistische godsdienst en een meisjes plichtsgevoel tegenover haar vader, en "Scraps", over een vrouws kinderlijke obsessie met Frank Baums boeken. De stukken tonen verschillende fasen in een vrouwwen leven, van ijverige dochter tot familieverzorgster.
Gezet in het Zuiden en met gelijke delen volkswijsheid en kapsalongesprek, dit stuk van Robert Harling werd verfilmd tot een populaire film met Dolly Parton en Julia Roberts. Waarschijnlijk best te karakteriseren als een "dramedy", "Steel Magnolias" spiraalt snel van hartebreek naar hilariteit en terug. Het lijkt op "The Women" door traditioneel vrouwelijke onderwerpen en setting in een klatschende kapsalon. Maar hier worden traditionele vrouwelijke eigenschappen in een positief licht gegoten. "Steel Magnolias" benadrukt een vrouwwen vermogen om diepe vriendschappen te vormen en emotionele kracht te tonen in tijden van tegenslag.
Deze Pulitzer-winnaar is een tour de force voor twee actrice. Gezet in "real time", volgt het stuk een moeder en dochter over de loop van één avond. De dramatische spanning ontstaat door de dreiging van de dochter om een belofte waargemaakt te plegen zelfmoord aan het einde van de nacht. Het stuk werd geschreven door Marsha Norman, die ook een Tony won voor "The Secret Garden".