Critische reactie op de productie was verdeeld, met consensus over sterke prestaties maar oneenigheid over het stuk's architectuur.
Het acteren was universeel geprezen. De structurele kritiek centreerde om bereik: of het stuk's ambitie om meerdere grote thema's aan te pakken resulteerde in diffusie eerder dan diepgang. Toeschouwers die prestatie boven dramaturgie prioriteren, gingen waarschijnlijk bewogen; diegenen die strakke causale logica zochten, kunnen gefrustreerd zijn vertrokken.