De PlayStation 2 werd gelanceerd zonder ingebouwde online-mogelijkheden, een opvallende uitsluiting in een tijdperk waarin concurrenten als Sega Dreamcast en de originele Xbox internetconnectiviteit omarmden. In plaats daarvan bracht Sony een losse Network Adapter uit die in de uitbreidingsbaai van de console paste, met een Ethernet-poort voor breedbandverbindingen.
Om online te gaan, hadden spelers de Network Adapter-disc (bij de hardware geleverd) nodig om netwerkinstellingen te configureren, een breedbandinternetverbinding, en een Ethernet-kabel. Eenmaal geconfigureerd, konden compatibele spellen de verbinding detecteren en multiplayer-modus aanbieden.
Niet elke PS2-titel ondersteunde online play. Bekende spellen die wel: SOCOM U.S. Navy SEALs, Final Fantasy XI, Twisted Metal: Black Online, en de Tony Hawk's Pro Skater-serie. Veel van deze titels gebruikten gecentraliseerde servers die lang geleden zijn afgesloten, hoewel community-gedreven private servers een paar in leven houden.
De Network Adapter was een stopgatoplossing die de weg baande voor de PlayStation 3's volledig geïntegreerde PlayStation Network. Vandaag de dag blijft het een fascinerend stuk gaminggeschiedenis voor verzamelaars en enthousiastelingen die de vroege dagen van console-online-gaming verkennen.