De geschiedenis van Italiaanse maskers gaat terug tot 12e eeuw Venetie. Terwijl het oorspronkelijke doel van de maskers was om de identiteit van een persoon te verbergen tijdens pre-Vasten feestelijkheden, werden de maskers snel populair om de identiteit te verbergen op elk moment van het jaar.
Italiaanse maskers worden verondersteld te dateren van 1162 toen Doge Vitale Michieli een overwinning behaalde over Ulrich II van Treven en een feest plaatsvond – genaamd "Carnevale" – om het evenement te gedenken. De eerste documentatie van Venezianse maskers was in 1268 bij de Carnevale. Carnevale werd gecreëerd om te samenvallen met de Rooms-Katholieke traditie van de Vasten, die gepractiseerd werd op en rond "Martedì Grasso" (Vastenavond) of Mardi Gras ("Vet Dinsdag). Feitelijk wordt het woord carnevale verondersteld af te stammen van het Latijn "carnem levare" of "carnelevarium", wat vlees wegnemen betekent. Maskers werden later gebruikt in "Commedia dell'Arte," een type theater dat in de 16e eeuw begon en maskers had die vast personages vertegenwoordigden, inclusief de nar, de dienstmeid en de dokter.
De maskers gaven de drager de mogelijkheid om de feestelijkheden te genieten zonder zich zorgen te maken over wie er keek of oordeelde. Zelfs de geestelijkheid zou maskers gedragen hebben zodat ze ook aan de feestelijkheden konden deelnemen. Anonymiteit gaf mensen de vrijheid om te interacteren met wie ze wilden, ongeacht welke klasse of geslacht ze waren. Maskers zetten iedereen op hetzelfde sociale niveau.
De Venezianen hadden de reputatie in middeleeuwse tijden voor een ontuchtige en zelfgenietende volk. Maskers werden op andere tijden van het jaar gedragen om de identiteit te verbergen in het geval men bezig was met activiteiten zoals gokken of overspel. Middeleeuws Italië was zowel godsdienstig als cultureel onderdrukt en Venetie, in die tijd, was als een kleine stad waar iedereen elkaar kende. Maskers werden een populaire vorm van het beschermen van de reputatie in middeleeuws Venetie. Maskerdragen bereikte een piek in de 18e eeuw toen Venezianen van verschillende sociale klassen Carnevale gebruikten als excuus om te mengelen, en soms, om seksuele gunsten te doen zonder herkend te worden.
De Bauta: bedekt het hele gezicht en is gemaakt van papiermaché, daarna versierd met goudblad, edelstenen en veren. De volledige verkleeding wordt meestal gekenmerkt door een schitterend wit gezichtsvormig masker, een zwarte mantel en een driehoekige hoed. Zowel mannen als vrouwen konden de bauta verkleeding dragen. Servetta Muta (stomme dienstmeid) Medico ella Peste (de pestdokter): gekenmerkt door een lange neus. De Gnaga: een vrouwelijke verkleeding voor mannen alleen. De "stomme masker": mist een insnijding rond de mond zodat de stem van de persoon ook verborgen blijft. Colombina (dienstmeid): een masker op een stok waarmee je je identiteit kunt tonen (als je dat wilt). Farfallina Arlecchino: Een halfmasker met een Harlequin patroon.
Moderne maskers bedekken doorgaans alleen de ogen en neus, hoewel er nog steeds volledige gezichtsmaskers gemaakt worden door bekwaam kunstenaars. Echter, als je op zoek bent om Carnevale vol te genieten, kan het eten en drinken bemoeilijken.