Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Theaterkostuums

Vrouwelijke acteurs in historisch theater: Van uitsluiting tot inclusie

Een Lange Weg Naar Het Toneel

Voor een groot deel van de Westerse theatergeschiedenis waren vrouwen verboden om op te treden. De tijdlijn van inclusie reflecteert bredere maatschappelijke verschuivingen:

Oud-Grieks en Romeins Theater

Vrouwen mochten niet op het toneel. Vrouwelijke rollen werden gespeeld door mannen of jongens. In Griekenland was dit gebonden aan religieuze en burgerlijke normen; in Rome bestonden actrices in mime en pantomime maar waren maatschappelijk gestigmatiseerd.

Elizabethaans en Jacobeïsch Engeland

Alleen-mannencompagnies waren wet. Jonge jongens met ongebroken stemmen speelden vrouwen – Julia, Lady Macbeth, Cleopatra. Deze conventie vormde het schrijven van vrouwelijke personages (bijv. kruisdraaiplots in As You Like It, Twelfth Night).

17e–18e Eeuw: De Draaipunt

Na de Engelse Restoratie (1660) begonnen vrouwen wettelijk op het professionele toneel te verschijnen. Margaret Hughes wordt vaak geciteerd als eerste Engelse actrice (in Othello, 1660). In de 18e eeuw bereikten actrices als Sarah Siddons en Peg Woffington beroemdheid, hoewel ze nog steeds morele controle ondergingen.

Globale Context

In andere tradities – Japans Kabuki, Chinese opera, Sanskriet drama – speelden mannelijke artiesten historisch vrouwelijke rollen (onnagata, dan, etc.). Vrouweninstroom in deze vormens kwam veel later, vaak in de 20e eeuw.

De inclusie van vrouwelijke acteurs was een geleidelijke, hardgewonnen ontwikkeling, die theatrale praktijk, dramaturgie en de mogelijkheden van performance herschreef.

Theaterkostuums

Related Categories