In de 1500s verwachtte theaterbezoekers zowel instructie als vertoning. Producties moesten morele, godsdienstige, of politieke lessen leveren naast vermaak – en visueel en auditief indrukwekkend zijn, met uitgebreide kostuums, decor, en muziek.
Theater was geen "kunst voor kunst"; het was een publiek forum waar genot didactisch doel diende.