Reverting canon
(of retrograde canon
) is een contrapuntueel middel in muziek waarbij een melodie achterwaarts geïmiteerd wordt — noot-voor-noot in omgekeerde volgorde. Het voorkomt in werken van Bach, Webern en andere serialistische componisten.
Het is geen standaardterm in dansterminologie. Choreografen kunnen retrograde
gebruiken om een bewegingsreeks om te keren, maar reverting canon
behoort tot muziektheorie.