Groundlings waren publieksleden die in de open "put" of yard van het speelhuis stonden voor de goedkoopste toegang: één penning (soms twee voor een kussen). Ze waren typisch de armsten—leerlingen, arbeiders, dienaren, matrozen, straatverkopers.
Ondanks hun lage status, waren groundlings de motor van de theaterenergie. Ze reageerden vocaal—juichen, schelden, booen, soms rellen. Hun diverse reacties (tranen bij tragedie, lachen bij komedie) creëerden een levendige, interactieve sfeer die elke voorstelling vormde.
Toneelschrijvers schreven voor hen—inclusief zotelijke grappen, spectacle, en geweld naast hoge poëzie. De groundlings' loyaliteit was felle; ze keerden nacht na nacht terug, makend het theater een levensvatbaar bedrijf.
Rijkere bezoekers zaten in overdekte galerijen (2–6 pennies), beschermd van weer en de menigte onder. Maar de groundlings, schouder aan schouder staand in de elementen, waren de hartslag van de Globe.