James I (James VI van Schotland) was geobsedeerd door hekserij — schreef Daemonologie (1597), voorziet in North Berwick heksenprocessen (1590). Hekserij = hoogverraad + ketterij. 1604 Hekserijwet maakte het een kapitaal misdrijf.
Heksen waren geen theaterstereotypes — ze waren echte dreigingen. De Weird Sisters' Gesang ("Fair is foul...") oproerde echte vrees. Publiek geloofde ze kwaad konden doen via toverspreuken, familiars, vloeken.
Heksen = Satans agenten. Hun voorspelling = demonische vertering. Jacobijns Calvinisme benadrukte predestinatie en duivels strikken. Het stuk stelde geestelijke oorlog voor die publiek dagelijks leefde.
Jacobijns drama = morele instructie. Heksen = waarschuwing: ambitie + occulte = verdoemenis. Publiek oordeelde Macbeth; vreesde eigen vatbaarheid.
Donder, bliksem, verschijningen, ketel, Hecate — state-of-the-art toneeltechniek. Het "show" element verblijdde zelfs terwijl het verscherpte. Populaire entertainment + theologische zwaarte.
James I bijwoonde waarschijnlijk. Banquo (zijn vermeende voorvader) getoond als deugdzaam; Stuart lijn geprofetiseerd te zullen heersen. Shakespeare vleide de koning terwijl hij hem verscherpte — meesterlijk hof theater.
Reactie = vrees + fascinatie + morele herkenning + politieke angst + spectakelgenot. De heksen werkten op elk register simultaan — Shakespeares genie voor multi-valente theatrale effect.