Valse premisse. In Shakespeares Macbeth is de titelpersonage diep bevreesd toen Malcolms legers Dunsinane benaderen.
Zijn angst manifesteert zich in:
Het spel tekent zijn traject van aarzeling (Handeling 1) naar tirannische paranoia (Handeling 4) naar uiteindelijke, uitgeputte fatalisme (Handeling 5). Hij vecht niet uit moed maar omdat hij gevangen is. Zijn beroemde "Tomorrow" monoloog (5.5) is de stem van een man die in de afgrond keek en alleen vond "a tale / Told by an idiot, full of sound and fury, / Signifying nothing."
Macbeths tragedie is precies dat hij voelt angst scherp — en zichzelf vernietigt in een poging er te ontvluchten.