Wat Shakespeare aan Macbeth toevoegde om Koning James I te voldoen
Shakespeare maatte Macbeth (1606) op maat voor James I/VI — zijn nieuwe beschermheer — met specifieke vleien:
- Banquo als edele voorvader. James claimde afstamming van Banquo (Thane of Lochaber). Shakespeare maakt Banquo **wijs, loyaal, profetisch** — de heksen groeten zijn linie: 'Thou shalt get kings, though thou be none.' De historische Banquo was Macbeth's medeplichtige; Shakespeare **kwijtscheldt hem volledig**.
- Hekserij als echt & controleerbaar. James schreef Daemonologie (1597), geobsedeerd met heksen. Shakespeare's heksen zijn **echte supernatuurlijke agenten** — geen hallucinaties — en hun voorspellingen dienen goddelijke voorzienigheid (James' afstamming).
- Godsrecht & Orde. Duncan is Gods gezalfde; moord op vorst ontketent kosmische wanorde (paarden eten elkaar, duisternis bij middag). Herstel (Malcolm) = Gods wil. Bevestigt James' doctrin.
- Stuart-afstammingsvoorspelling. Verschijning van 'acht koningen' + Banquo's spiegel = **James' voorouders gevisualiseerd** op toneel. De spiegelscène (origineel) toonde oneindige Stuart-opvolging.
- Schotse Setting. James was eerst Koning van Schotten. Het stuk eer zijn vaderland — hoewel Shakespeare's Schotland sfeervol is, niet accuraat.
Resultaat: James hield naar verluidt van het stuk. De King's Men voerden het op hof op. Shakespeare bevestigde de status van zijn compagnie — en gaf ons een tragedie waar vleien en kunst verweven zijn.