Act III is traditioneel het climax in Shakespeares vijf-actstructuur.
Het bevat de cruciale keerpunt: de fortuin van de protagonist verschuift onomkeerbaar (bijv. Hamlet's play-within-a-play, Macbeth's banketspook, Othello's verleidingscene). De spanning opgebouwd in Acten I–II bereikt hier de piek; Acten IV–V tonen de val en resolutie.
Hoewel niet absoluut (sommige stukken klimmen in Act IV), is Act III de structurele norm voor het "crisis"-moment.