In Elizabethaans en Jacobeaans Engeland waren vrouwen verboden op het publieke toneel. Alle vrouwelijke rollen — van Julia tot Lady Macbeth — werden gespeeld door mannen of adolescenten jongens bekend als "jongensacteurs". Deze conventie vormde Shakespeare's schrijven diep: het gaf aanleiding tot verkleedplots (zoals in Twelfth Night en As You Like It), verhoogde retorische vrouwelijkheid, en praktische overwegingen voor jonge artiesten stemomvang en uithoudingsvermogen. De jongensacteurtraditie duurde tot de Restauratie in 1660, toen vrouwen eindelijk het professionele theater binnengingen.